İçimizden Biri

dimdik girdi kapıdan mağrur bakışlarında eser yoktu aktan karadan demir kapıyı sürüklerken arkasından "allah kurtarsın" diyordu gardiyan... içerde üç kişi vardı şimdi dört kişi olmuşlardı altı kişilik koğuşta önce ahmet amca yaşlı ve yorgun babacan tavırlarıyla "hoş geldin evlat allah kurtarsın" dedi... lafı hemen çok bilmiş yusuf yüzbaşı aldı ordudan atılmıştı sonradan öğrendi "sen de mi - siyasisin – " öylece sustu hiç konuşmadan... sonra meraklı bakışlarla ranzadan atlayıp yanına geldi on sekiz yaşlarında bozuk şivesiyle esmer bir delikanlı "ağam allah kurtarsın" deyip eline sarıldı... ve hepsine birden aynı cevabı verdi "allah hepimizi kurtarsın" sonra hemen duvarın kenarına kıvrılıp ak mintanının içinden bir tomar kağıt bir kalem ve sararmış bir resim çıkardı... öbür eşyalarını yarın getireceklerdi umutlarını da... resmi seyrederken dalıp gitmişti yeşil gözleri bulutlanmıştı ve siyah kalemiyle beyaz umutlar yazmaya başlamıştı kavgaların ardından gelen yorgunluk gibi... sonra koğuşun tam orta yerine geldi dünyanın ortasına gelmiş gibi dimdikti... başladı hikayesine ben yazıyorum ben şairim ben daha sekiz yaşında dünyayı omuzlayan ben yirmi beş yaşında sevdim ben şimdi kırk yaşında... - ben doğruyu yazdım diye - ben doğruyu buldum diye - ben doğruyu gördüm diye - ben doğruyu bildim diye - ben doğruyu "sevdim" diye - ben...diye bitirdi... şimdi o da düşünüyor mu onu düşündüğü gibi onu... bir öğrencisine okurken kendisine kendisinin yazıldığı şiirleri ve anlatırken kendi doğrularını acaba unutmuş mudur acaba... ve siyah kalemiyle beyaz umutlar yazmaya devam etti gece gelmişti işte ilk gecesi içerde daha 11 yıl 8 ay 22 gün sürecek gece... ve ay ışığı yorgun bir güvercin gibi süzülerek odadaki dört kişinin karanlıkta umutla bekleyen çakmak çakmak gözbebeklerini aydınlatıyordu... dışarda yağmur var ince dışarda kar bembeyaz dışarda gökyüzü mavi dışarda umut var yürek dolusu kocaman... ve sonra sonrası ben içerde üç kişiye rağmen yalnız adam yalnız diyarların kalabalık adamı... içerde her yan duvar içerde her yan karanlık içerde insanlar ağlamaklı ama içerde de umut var yürek dolusu kocaman yarınlık...