İstasyondayken

daha 13-14 yaşında çocuktum yeni yeni bir şeyler yazıyor yeni yeni okuyordum ustaların şiirlerini... ve hatta sigaraya bile yeni başlamıştım... gece yarısıydı hava soğuk istasyonda bir tren bekliyordum ıslak taşlara oturmuş... bir sigara yakmıştım acemiydim kar kapatmıştı her yeri raylar görünüyordu sadece ışıl ışıl rüzgar vardı... bir tren gelecekti! gelmeliydi! bekliyordum... aklımda bir şiir! tam seni düşündüğüm yerinde aklımın karar veremiyordum ümit yaşar mı atilla ilhan mı sevmek gibi bir şeydi yasakları sevmek gibi... çocuktum daha şiir bir başkaydı gizlice sigara içmenin tadı vardı mısralarda gizli gizli okurdum şiirleri ve gizlice yazardım yeni öğrendiğim türkçemle istasyondaydım kar yağıyordu sonra hava soğuktu raylar üşüyor ben üşüyordum o tren hala gelmemişti... bir çay ısmarladım kendime cebimdeki beş lirayla beş lira!. mahallenin en güzel kızının ayakkabılarını bırakmıştım evlerine beş lira bahşiş vermişti... gece bekçileri de gelmişti istasyona onlar da o treni bekliyordu onlar da üşüyordu ve onlar da çay ısmarladılar kendilerine değil birbirlerine... ben yine okumaya devam ediyordum ıslak taşlarda oturduğum yerde kapağı bilerek yırtılmış şiir kitabını! altını çiziyordum kurşun kalemimle en çok sevdiğim mısraların... "ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm" karmakarışık oluyordu düşlerim düşüncelerim... aylardan kasımdı kar diz boyu üşüyordum gece yarısıydı ve hala o treni bekliyordum gelmemişti istasyona... yaşım küçüktü ama ben kocaman adam olmuştum... bir sigara daha yaktım gizlice ve gizlice okumaya devam ettim şiirleri... ve orda başlamıştı işte beklemek istasyona gelmeyen trenleri! dönmeyen sevgilileri! ve yıldızları!.. ama yine de sigara içmeyi öğrenmiştim şiir okumayı şiir yazmayı beş liraya ısmarladığım bir bardak çayla soğuğa karşı dimdik durmayı... şair olacaktım şiir yazacaktım hep mavi olacaktı dileklerim... ve şimdi büyüdüm yaş olarak ara sıra istasyona gidip bir bardak çay ısmarlıyorum kendime beş lira değil de elli bin lira veriyorum bir bardak sıcaklığa... ve artık gizli değil sigara içmelerim gizli değil şiir yazmalarım ve okuduğum şiir kitaplarının kapakları yırtık değil... ama yine de çiziyorum sevdiğim mısraların altını "kalbimde kalbine yok kinim bence artık sen de herkes gibisin" ve hala hatırlayamadım mısraları atilla ilhan mıydı yoksa ümit yaşar mı... ve aylardan aralık hala kar yağmadı memleketime havalar da değişti insanlar gibi... artık karla kaplı raylara bakıp beklemeyeceğim istasyonlarda trenleri... ve kahretsin hala seni seviyorum! uzaklarda olsan da benden ve memleketimden...