4. Kural

sürdük geceye yıldızları ışıktan yollar döşedik ve damla damla erirken yıldızlarımız toprak damlı evlerde umut sönerken başladık yeniden güneşten döllenmeye ıssız bir acıya bin süngü birden batarken yıkılanlar oldu bu sıra korku çürümüş bir beyin olarak kafalarda yatarken dağ başlarında kurşunlandılar doğan bir çocuğa armağan oldu adları unutuldular korkuları unutulmadı kent yorgunu paslı bir alkol gecesine kitaptan katliam gibi korkan general gecelerine radyolara radarlara ajans haberlerine ve burjuva düşlerine yıkıldılar dağlar bir acılı masaldır artık ve üniversite kan davalarından arta kalan bir feodaldir gelinler ağlayarak girer gerdeğe türkü söylemesini bilmez çocuklar gözlerim bin yaşında evliya türbeleri sen yoksun diye