Dantel Sesli Birinin Ninnisiyle

İki kapı arasındaymış benim çocukluğum Sılada mıyım, gurbette miyim bilmediğim bir hayatta Ve dantel sesli birinin ninnisiyle uyuduğum Gözyaşımı gökteki bulutlara sildiğim Yırtık bir kağıda şiir döktüğüm Caddelerde koşup bir köşe başında soluduğum İki kapı arasında geçti benim çocukluğum. Yokluğun varlığını da yaşadım Yokluğun yokluğunu da Baharın soğuğunu da yaşadım, sıcağını da Tek bir güle muhtaç olduğum da oldu toprak gibi Gülün de bana muhtaç olduğu oldu, sanki su benmişim gibi Güzel sabahları dertle yaşadım misali ay gibi Sevgiyi daha tatmadım, çiçeği çıkmamış ağaç gibi. Bir yaprak gibi savruldum, bir oraya bir buraya Dost acısıyla kavruldum sarıldım bir kaleme bir kağıda Sevgiyi bir şiirde gördüm, sığındım bir kendime bir Allah’a