Kış Gecelerinde

Bütün şehir nihayetsiz bir nur içinde Kış mehtabı daha parlak, daha lekesiz Ne buluttan bir eser var, ne bir küçük iz Gülümsüyor gibi sema sürûr içinde Şu saatte kesilmemiş henüz gözyaşım Penceremin kenarına dayalı başım En küçük bir teselliden, ümitten uzak Hep o eski günlerimi hatırlayarak Ben sabahı bekliyorum fütur içinde Bütün şehir nihayetsiz bir sûr içinde Karşı evlerde bir saadet yuvası yine Ayın beyaz ışıkları dolmuş içine Şimdi çiftler uyuyorlar bu nur içinde Bu saatte sade ben bir tek başımayım Ben Yarabbi, bu uzlette nasıl yaşayayım Düşünmeden ayrılığın nihayetini Hissettiğim dakikada hıyanetini Seni nasıl terketmiştim gurur içinde Bütün şehir nihayetsiz bir nur içinde Yıldızlardan semada görünmüyor eser Salmış uzak alemlere gizli akisler Birer katre ziya gibi billur içinde