Eski Bir Masal

Dinle sana eski bir masal anlatacağım Gönlümdür kahramanı bu hüzünlü öykünün Anlatırken içine biraz düş katacağım Mısraları kan kokan bu ezgisiz türkünün Bir yer ki orda bütün yollar gurbete dönük Akıbeti ayrılık orda tüm sevdaların Yürekler yaralı hep bedenler yorgun yenik Soluk yüzlerde izi vakitsiz vedaların Ki ben böyle bir köyde toprak damlı bir evin Eşiğinde sütümü yıldızlardan sağmışım Öfkeli yürekleri dumansız bir alevin Cayır cayır yaktığı bir gecede doğmuşum Anam beni göklerin dipsiz derinliğinde Bulutlardan yapılmış kundaklarda uyutmuş Kuşluk gölgelerinin yeşil serinliğinde Vakitsiz hüzünlerin kucağında büyütmüş Beşiğimi belerken anamın ezgileri Alnımda öpücüğü gül muştulu düşlerin Nemlenen yanağımda gecenin çizgileri Islak ışıklarını emmişim güneşlerin O kış gecelerinde sevgi uzun bir masal Büyüsünde gönlümü saçlarından asardı Gözlerim güvercinler gibi sessiz ve uysal Düşlerin çağrısında uyku erken basardı Türküsünü söylerdi ninem seferberliğin Dedemden o yılları dinlerdim tekrar tekrar Sabah köy meydanında başlardı askerliğin Oyunu değneklerle okul önüne kadar Bir çoban kavalını çalmakken bütün çabam İlk aşkın ezgisini bestelerken dimağım Okuyup adam olsun diye tutturdu babam Şehrin sokaklarına zincirlendi ayağım İmanımı kemiren dişlisinde bu çağın Bilgiler hoyrat esen rüzgarlarda gazeldir Gölgesinde kayboldum binlerce beton dağın Anladım şehir ancak resimlerde güzeldir Bu eşya mahşerinde ve bu hissiz yığında Yitirdiğim yılların hesabını tutmadım Zindanlarda yorulan düşlerin ışığında Geceyi çığlıklarla sesledim uyutmadım Düşlerin ülkesinde gül mevsimi ararken Cüceler tuzak kurdu yollarına sılamın Ben bir soysuz kurşunun yarasını sararken Düşünde kan damladı kınasına leylamın Ayaklarım kirlendi kavgasında sokağın Türküleri unuttum sılama dönemedim Yüreğime takılan o anlamsız yasağın Yılgınlığında kaldım leylama dönemedim Ben uykuyu her seher güllere bölüyorum Gönlümdeki geceyi yetim ezgiler bekler Her gün doğan güneşle birer kez ölüyorum Şimdi o beş bin canın yerine teker teker Sen böyle saksıdaki çiçek gibi büyürken Ellerim yüreğimde yeni mezarlar eşer Geciken yeni bahar resimlerde çürürken Aklıma o dağların ardındaki köy düşer Şimdi koy yanağını ıslak avuçlarıma Say ki bu öykü benim zamanda yolculuğum Bakıp aldanma yavrum ağaran saçlarıma Gönül ülkesinde ben daha dünkü çocuğum