Ağlıyor benim içim hep gülüyor gözlerim Açtım içimi sana seversen kal sen güldür Kifayetsiz kalıyor hep bitiyor sözlerim Bak canımda senin istersen al sen öldür…
Oydu limana yanaşan o aşıkların gemisi Okyanuslarda gezerdi güneşi aşar geçerdi Yalnızlık nedir bilmezdi o ayrılık acemisi İnsanların içinden en mutlusunu seçerdi…
O yar geliverdi binbir acıyla Gözlerinde pusmuş kanlı yaşıyla Yüreğine düşmüş aşkın yasıyla Haykırdıki birden azrail diye…
Çaresiz sokakta yalnız başıma Gitmek istediğim yeri aradım Yüreğim çaresiz ansız karşıma Çıkmak istediği yeri taradım…
Uzandım arkandan dur diyemedim Senle geçen ömrü ben silemedim Şimşekler de çaktı buruk gözüme Gözyaşımı silip kal diyemedim…
Sönmüş bir ateşin külleriyiz biz Acıyla yaşanmış bizim aşkımız Belki olanlara veremeyiz giz Ağacın dalında solan yaprağız…
Güzelliğinle bedene şiir gibi akışınla Kırık kalpleri sen ördün görünmeyen nakışınla Yürekleri coştururdun gözlere bir bakışınla Kimbilir kaç kişi görmüş seni feryat yakışınla…
Yüreğimin içine doğan güneşi Neden hep bulutlar kapladı usta Sonsuz sevgiyle yanan kalbime Neden hep mızraklar sapladı usta…
Üzmek miydi beni asıl sebebin Dilinden döküldü gamsız sözlerin Nasıl bakar bana güzel gözlerin Sanki bu canımı almak istiyor…
Ben sende hayat buldum sende yaşıyorum İnanki bu kalpte seni taşıyorum Büyülü duygularla sana koşuyorum Yaşatırmısın sevgilim yüreğinde beni?…