Mutluluk Meleği

Güzelliğinle bedene şiir gibi akışınla Kırık kalpleri sen ördün görünmeyen nakışınla Yürekleri coştururdun gözlere bir bakışınla Kimbilir kaç kişi görmüş seni feryat yakışınla Kopan kalpleri bağlardın her şimşeği çakışınla Uzak diyarlardan geldi akan yaşını silmeye Onun kudreti yeterdi acı çekeni bilmeye Aşıklarının şarabıydı doruklarda içilmeye Kimler elinden aldılar aşk tohumu ekilmeye Kimler yanına çağırdı filizleri biçilmeye Çaresizce kalanlara yeterdi onun ilimi Aşk pastasından keserdi ona en büyük dilimi Umut saçar gönüllere derde yeterdi milimi Yüreklerinin üstüne sererdi sevgi kilimi Sevenlerine verirdi aşklara layık bilimi Yürekleri dolduruyordu bundan başka ne isterdi Işık tutuyor yüzlere gönüllere gönül serdi Son sözlerini söylerken hep mutlu yaşayın derdi Arkasından bakanlara sınırsız bir sevgi verdi Mutlulukları bıraktı uçarak göklere erdi