Sitemkar

Sen böyle değildin Sitemkâr değilim Sen ki mutlu bir anın şiiri gibiydin Dizeler dökülürdü güleç dudaklarından Bakışların yarınlara kararlı Yılkı atlar boşalırdı dizginlerinden Sen gülerken susuz bir ceylan İnerdi serin ırmaklara Orada aşk Şefkatle sarmaş dolaş Ki aşk sızardı kayalıklar arasından Ulaşırdı engin okyanuslara Hayat çözülmüş bir bulmaca sayfasıydı ellerinde Sen böyle değildin Sitemkâr değilim Şimdi ıssız bir bozkırda Yalnız yapayalnız yaban gülüsün Dudağının kıyısında Akşam kızıllığı,korkunun uçukluğunda Bakır tenli dudaklar öpsündü dudaklarından Zaman istiridye kabuğunda İnci taneleri İmamesi kopuk her incisi bir dağda Ah dağ, Ruhunun çok uzağında. Yalpalanarak geçen mevsimler Kırık testiler mezarlığında Eli tırpanlı zaman Taze başakların boynunda bıçaktır. Ben böyle değildim Sitemkâr değilim Ben ki kendi elimle gömdüm içimdeki çocuğu Bir cahiliye pervasızlığıyla Dağları devirebilirim sandım Dağlar yüklendim Dağ dağladı beni yufka yüreğimden ''Bir şey koptu benden her şeyi tutan bir şey'' İçim acıdı sancılandım birden Sancımı bir ben duydum Yankıları ruhumun kayalıklarında Bu ırmakta 16 yıl yıkandım Hala cünüp ve murdar Sefil ve isyankâr dikilmişim Aşkın kapısında Ben böyle değildim Sitemkâr değilim Ben bakır tenli çağlardan gelen adam Elimde soğuk pınarlardan dolu bir testi Kerbela'ya yetişmeliyim İçimdeki Kerbela'yı kim dindirecek Mızraklarını bana doğrultan hayat Boynumda demir halka dört zincir dört tarafa çeken Ve hayatıma tutunmuş hayatlar Ve toplum Ve tanrı Ve içimde tufandır hoyratlar Heybemde toz buz bir sırça aşk Ruhumun çölünü aşacak Hangi kısrak Karanlık mahzenlerden geçerek Sen şiirimin tunç kapısısın Ardında bir acem bahçesi saklanan Gül kokusu gün doğarken güzeldir Veya Akşamüstleri ömrümüzden arta kalan