Babam

Şiir yazmak geldi içimden babama Yıllardır da yazmak istemişimdir Ama ne bir söz geliyor aklıma ne bir cümle, bu sevgiyi; hangi söz, hangi benzetme anlatabilir ki zaten, ben kalkamam bu ağır yükün altından, bu sevgiyi anlatamam, büyük insan babam… Biliyorum ben hakkını ödeyemem de, sen hakkını helal et babam Ben seni anlatamam da, sensiz günler de döktüğüm her gözyaşı anlatsın babam Sensizliği istemiyorum, düşünemiyorum da, o hayatın tüm yükünü taşıyan gözlerini görmeden, o ellerinin sıcaklığını hissetmeden Yaşar mıyım, yaşarmıyım? Babam, Bilmezdim de önceleri, derdinde inanasım gelmezdi Hayat zormuş, zormuş babam Yıllar geçmesin, tükenmesin zaman Hep o köşende, gözlüğünü tak, gazeteni oku babam Şakalaş herkesle, herkesle babam Olmuşsa bir zalimliğim, affet beni Bakıp da, görüp de anlayamamışsam kıymetini Kalbim sızlayarak, aff diliyorum babam, affet beni Büyük insan, babam. Sen varsın ya, ne dost ararım, ne eğlence Sen varsın ya, bana öğrettiklerin var ya; saygı, sevgi, namus üzerine Hayat üzerine Sen varsın ya işte, her şeysin Canım babam. Biliyorum babam, sana akan hiçbir gözyaşım boşa değil Ve hiçbir zaman kendimi yalnız hissetmedim Yıkılmak nedir, bilmedim Yanımda sen varsın, aslan yürekli babam. Aslan yürekli babam