Buğulu Camlar

Yağmur yağıyor salkım salkım Biz buğulu camların ardında. Gece bir yıldız kaymış O yıldız bitmeyen aşkların anısına Salı sabahı yeşil parkta Yeşil güller solmuş, biten aşkların anısına Mavi denizde bir martı ölmüş Kalbi kırık, kalbi masum. Yağmur yağarken salkım salkım Biz buğulu camların ardında. Sokakta bir bağlama tıkırdıyor Kendi kendine yürekleri bağlıyor Kendi yüreği gibi. Bir otobüs geçiyor caddeden, yalnız Bu beyaz şehre küs, küfür ediyor içinden. Köşe başında iki sevgili kavga ediyorlar Yorgun kalpleri alt üst. Yağmur yağarken salkım salkım Biz buğulu camların ardında. İki göz var çok uzaklardan bakan, ikisi de ıslak İki gülen yüz var, soluğu kuru Sokak ışıkları yanmaya başladığı zaman Bir deli çıkar sokağa Yoldaşı ara sıra kaybolan gölgesi Konuşur kendi kendine, bilmezler ki gölgesiyle dertleşir Islak damlalar yok mu, onlar yolunu ararken Yağmur yağıyor salkım salkım Biz buğulu camların ardında. Sokakta sen varsın sus pus olmuş yağmur Sen varsın, deniz şarkı mırıldanırken, dalgalarla bir olup Sen varsın, yalnızlık dağında ki sürgünümden kurtaran beni Alkollü, nikotinli zamandan sıyıran Şimdi yanımdasın, senle arık bu iki göz Yansımamda gülüyor. Yağmur yağıyor salkım salkım Biz buğulu camların ardında.