Sen Sancısı

Sen, sancım tuttu yine Sen, krizindeyim Saplandı beynime bir ok, elmas uçlu Kaç kere yemin etsem de, bozulur Dökülür ardı sıra yaşlar ...Ama korkma alışkınım ben Her gece bu saatlerde vurur sinsice Hani en derin korkumdur Alevler ortasında kalmak Korkum vurur beni o vakit Yanarım, yanarımda kurtulamam o an Bağırırım, çıldırırım o an Ama korkma alışkınım ben Duramam ki o an yerimde Ben, sığmam bana, taşarım Ve çok sonraları gelirim kendime Hani yeni doğmuş gibi olurum Kundağa sarmış annem Uyuyakalmışım Ama korkma alışkınım ben Bak! Sen, sancısı tuttu yine Şiir yarım kaldı…