Korkarım Yolda Kalırım

Nasıl inanırım her tatlı söze Kimle yola çıksam yolda kalırım Kader yıllar önce getirdi dize Gülşende kuru bir dalda kalırım Allah var taş kalpli der miyim sana Verdiğin her acı haz verir bana Haşa şikayetim yok Yaradan’a Mecnun gibi yalnız çölde kalırım Kadın elbet adam gibi sevilir Aklımdan geçeni bilsen hele bir Kimler var gönlünde daha kim bilir Belki sıfır gibi solda kalırım Sevda beldesinde aşka son kurban Ben olurum yine köz gibi yanan Aşikar edemem bu aşkı inan Kem sözlere düşer dilde kalırım Kaf Dağını mesken tutmuş efkarım Ten tene değmeden dinmez korkarım Gel desen kapına sana koşarım Bakarsın bir elim zilde kalırım Akıl arzulara zulüm ediyor Gönül yürü dese hayır dur diyor Son deminde ömür boşa gidiyor Akan gözyaşında selde kalırım Haydi köprüleri yakıp yıkalım Sevda yolunda yola çıkalım Ak kısraklar gibi kanat takalım Uçar gidersin, ben nalda kalırım Tam zamanı sonra olmaz kazası Darağacı ise aşkın cezası Kurulursa bir gün idam sehpası Azat olursun, ben elde kalırım Dağları taşları yakar bu harım Senle cehennemde bile yanarım Haydi yanalım de ben yine varım Duman olursun, ben külde kalırım