Sensin

Sevdalara hasret kalan gönlümü Sevda pınarına daldıran sensin Yıllardır çektiğim cefayı zulmü Aşk dolu sözlerle kaldıran sensin Senden önce bir gün yaşamadım ben Kalbimde hiç sevda taşımadım ben Düz yolları bile aşamadım ben Bana Kafdağı’nı deldiren sensin Çile yumağıydı gecem gündüzüm Sensiz yetim inan sensiz öksüzüm Senden önce bir gün gülmedi yüzüm Hicranlı gönlümü güldüren sensin Sevda yağmurları ile ıslan da Sar beni canım çöl benim aslında İsmim cismim yokken sevda faslında Sevdayı sevmeyi bildiren sensin Söyle kim yaşamış böyle bir aşkı Aşıklar meclisi bilmez bu meşki Sevdasız günlümde boş duran köşkü Bunca yıldan sonra dolduran sensin