Tehlikeli Belki

ya kapandıysa kapı! ya kapandıysa! anahtarları birisi nehre attıysa açık unutulmuş bir fermuar gibi aklın evet, tam da düşündüğün şeyi kastediyorum -saçma! fermuarlar düşünmez, düğmeler düşünür yürüyen merdivenleri gizli bir hamal yürütür doğru çıkarsa hizmetçilerin dedikodusu hareket eden her şey hareket etmemektedir bunu bir yere yaz ve devam et sabah evden çıkarken cebindeydi akşama dönme nedenin unutursan diye renklerin uyumunu, seslerin kulaktaki hazır yerini kapalı perdelerin arkasındaki standart gizi en çok kullanılan cepte varmış gibi yapmaktan kimin yazdığını bilmek istemeyeceğin bir not bütün turnikelerden geçiren açık bilet itiraz etmeden bakman karşılığında adın söylendiğinde, en kararlı halinle -eminim kastettiğiniz benim ya sen değilse konu, ya `sen’ değilse zamir bütün ışıkları yaksan da değişmezse bütün saçlarını kazısan beynine kadar geriye dönüp silsen de izlerini elizlerini, ayakizlerini, diz ve dirsek evlerde, okullarda, sokaklarda bıraktığın aslında konu yoksa, varmış gibi yapmaktan o sessizlik dinleri, sensizlik kafirleri oysa herkes iyi görünecekti, ücreti peşin ödenecekti iyi olmamız için parklar ve kaldırımlar kahvaltıdaki hile, akşam yemeğindeki risk yılda iki piknik, üç huzur, bir çeyrek karşılığında unut cebinde bulamadığın, kimselere soramadığın notu akşam, kravatını gevşetip eve dönen devrimci sabahın ölümcül tekrarını geceden hazırlamış ütülü perdeleri asarken bir an… omzunu hatırlamış yaz gelince herkesle beraber terlemenin cumhuriyeti herkesle beraber herkesten nefret etmenin en sadık birincisi hamsun bunu öğrendiğinde ölmek zorunda kalmıştı nagel’ın büyük sırrı hepimize yetsin diye düğmelerini hep aynı teknikle iliklemiş, aynı teknikle çözmüş bu arada bazı katliamlara üzülmüş, bazılarına pek üzülmemiş bir arkadaş cenazesinde “insan kelimelerle ölür” repliğini tekrarlayıp durmuşsun yemek davetlerini reddederken, gururla hesaba itiraz ederken konu sen değilsin, zamir ben değilim yüklem… gramerin tek mümkün tesellisi