Ben Ufkun Çocuğuyum

Ufuk uçsuz bucaksız gerilmiş bir kanattır. Nazar dokunuverir onun güzelliğine, Bilmem hiç rastlanır mı yeryüzünde dengine? Bakarsın belki bugün kararıverir ufuk, Bakarsın belki yarın ağarıverir ufuk Ufuk derin bir aşkla yanıp tutuşur bazan, Bazan bir bıçak olur yürekleri zedeler, Bazan bir hasret olur neler bekletir neler! ... Demin çatkın bir kaştı, şimdi gülen bir yüzdür. Bakarsın bir yetimdir, bakarsın bir öksüzdür. Birgün beni öp diye yalvaran bir dudaktır, Birgün zehir kaynağı kurulmuş bir tuzaktır. Bahtımla kara bahtı ayıran çizgidir o! Dertleri günahları silen bir silgidir o! Kalemlere, dillere gelmeyen bir eserdir, Bakarsın bir batıştır, bakarsın bir zaferdir. Ufuk benim her şeyim can yoldaşımdır ufuk, Sevgimdir, sevgilimdir, öz kardeşimdir ufuk. Ben de zaman elinde hem batı hem doğuyum, Beni ufuk doğurdu ben ufkun çocuğuyum. İstanbul, Çamlıca,5-Eylül-1937