Bahar Konuğu

-Seviyorsan Güzelsindir, Hele Bir De Seviliyorsan Daha Bir Güzelsindir - Yaşamaya Değer Olanlarımız Ne Kadar Az Olursa Olsun Şüphesiz Hayat Her Şeye Rağmen Yaşamaya Değer Ve Aşkta Mantık Aranmaz, Aradın Mı Aşk Olmazmış Denir, Belki Ondandı Metin İçin Yeniden Bir Sevgiye Yelken Açmak. Yaşadığı Onca Hengâmelerden Sonra Sığınacak Bir Liman Saymıştı Bu Şehri. Ulaşımı Sorunsuz Sakin Görünümlü Şehirde Tutunması Oldukça Zorlu İdi, Elbet Yaşam Mücadelesiz Kazanılmazdı, Kimseye Altın Tepside Hiçbir Şey Hazırda Sunulmamıştı. Hele Bir De İşçi İsen.. Bir Öncesizlik Ve Sonsuzluk Gibi Evrensel Bağımsızlık Düşündeydi. Ne Var Ki Bulunduğu Yerde İse Kendini Yalnız Hissediyor Çevresinde Aynı Nehirden Aynı Denize Akanları Pek Göremiyordu. Yinede Her Şeye Karşın Yaşamı, Toplumunu, Ülkesini Çok Seviyor, Gündemin Sürekli Değişimi, Bilincin Gelişmeyip Aksine Bulanıklaşması Canını Sıkıyordu. Sevgisi Ki; Vatan Ve Halk Sevdası Peşin Verilen Karşılıksız Ve Acabasızdı, Yaşanası Ve Ölümüne Can Fedasınaydı. Ey Gözlerimin Rengi Gözlüm Amazon Çavlanı Can Evim İşte Senide Böyle Sevdim Bunu Ne Sen Fark Ettin Nede Ben Hissettirdim Uzun Süre İş Bulma Mücadelesi Onun Adeta Denizde Rotasız Ve Azgın Dalgalara Tutulan Bir Tekne Gibi Savrulup Durmasını Getirdi. Öyle Ki Ülkesi Sürekli Sorunlarla Baş Edemeyen Gelenin Gideni Arattığı Bir Konumda Her Yeni Gelenin Gidene Kadar, Topluma Birer Kambur Olup Kamburlarını Çoğalttığı İşleyişteydi. Onun Yaldızlı Sözlere, Yalancı Vaatlere Kanacak, Aptal Yerine Konacak, Başkalarının Beyniyle Düşünecek Bir Beyni Olamazdı. Elbet Yılmak Yoktu, Zira Yılgınlık, Rehavet Ve Durgunluk Çürümeyi Getirirdi. Ondandı " Biz Maddede Hareketin Yürüyen Cemiyetin Müdavimleriyiz" Büyük Usta Nazım Hikmet'in Bu Dizeleri Kulağına Hep Bir Küpeydi. Ne Var Ki Binlerce Yaşam Gibi Onunda Yaşamı Tek Düzelikler İçinde Geçiyordu… Ne Kadar Romantik Ne Kadar Platonik Düşüncedeyse Bir O Kadarda Gerçekçi İdi. Bu Kez Gerçekçi Yanı Zayıf Kalmıştı Zira Dik Duruşlu Birine İçten İçe Büyüyen, Kendine Hâkim Olamadığı Bir Halde Duygusal Bağlamda Akış Hissetmekteydi. Metin İçin O Bakir Bir Ormandı, Ağaçların Gölgesinde Uzun Yıllar Kalınırdı, Henüz Pıtraklaşmamıştı Dalları, Dal Budak Salmamıştı, İğde Ağaçları Onu Görselerdi Boynun Eğerdi Ki Gövdesinde Gün Uyanırdı. Dokunulmamış Yalnızlığının Güzel Düşüydü. Bir Başına Evinde, Odasında Bilgisayar Başında Geçirdiği Saatler En Mutlu En Huzurlu Olduğu Anlardı. Çünkü Hayallerine Dalıp O Hayallerini Yazıya Döküyor Sevgisini Haykırıyordu. Keza Şehre Geldiğinden Beri Ondan Öncesi Bu Yönde Anlamsızdı. Şimdi İse Sevginin Gücüydü Olan Ve Renkler Bile Daha Bir Parlak Her Şey Daha Bir Anlamlıydı. -İnsanın Yaşama Tutunacaklarının Olması, Yaşadığının Kanıtıymış. Zira Amaç Olmadı Yaşamda Olmuyordu.- Biliyordu Bir Zaman Sonra Bu Şehri Terk Edeceğini O Şehirde Yaşayan Şehir Gülü Olmasına Karşın Özünde Bir Reyhandı Dağların Kızı. Bir Şey Daha Aklından Geçiriyordu. Reyhan'ın Zaman Gelip De Bu Şehirden Gidişinden Sonrası Metin İçinde Anlamsız Olacaktı. Belki Bir Zaman Sonra Oda Çekip Gidecekti Yeni Bir Yaşam Kurma Düşüyle… Senden Sonrasını Düşünmek Bile Ne Kötü Bunu Şimdilik Erteledim O Zaman Ne Düşünür Ne Duyumsarım, Neler Tutar, Hangi Rüzgâr Savurur, Hangi Gece Koynuna Alır Bilemiyorum… Üstelik Onca Yıllık Nikâhlım Bir Paketken Şimdi İki Pakete Çıktı Ama İnan Onu Yakındır Boşamam Zira Gönlümü Sana Nikâhladım Günün Yorgunluğunu Yüklenirken, Zaman Öyle Hızlı Akıyordu Ki, Sanki Hiç Yorulmuyordu Gözlerini Hayalinde Ki Reyhan'dan Bir Türlü Alamıyor, Akşam Olsun Hiç İstemiyordu. O, Metin İçin Akşam İş Çıkışında Elvedasız Bir Bakıştı Ok Gibi Saplanmıştı Benliğine Varlığı. İş Çıkışı Boşluğa Yürürken, Mezarlık Sessizliğinin Hükmünü Verdiği Zifir Gece Karasında Onu Düşünüyor Adeta Karşısında O Varmışçasına Kendisiyle Sesli Konuşuyordu; Onun Akşam Olup Da İşten Çıkışı Evine Giderken, Ardından Yağan Nisan Yağmuruyla İçinden Derin Bir İç Geçirişle, Hoş Kal Tüm Hoşluklar Seninle Olsun Gülen Güzel Yüzlüm Uykusuz Düşüm Diyerek Dileğini İletiyordu. Oysa Reyhan Bunu Ne Duydu Ne Bildi. Ayrılmak Ne Zor Geliyordu Bir Bilse… Ayakları Yürümüyor Muydu Ne, Üstelik Birde Yağmur Şiddetli Yağıyordu. Ah Reyhan Sen Adına Türküler Yazılan Olan Mıydın? Beni Böylesine Keşişlemeden Vurdun, Poyrazında Savurdun. Birde Rehavet Veren Bir Öğle Dinlencesi Gibi Kahve Telvesi Gözlerinle Tembel Yaz Güneşi Rahatlığı, Ilık Bir Meltem Esini Ve Engin Denizdin Çektikçe İçine Çeken Anafordun Girdaplarına Kapıldığım. Hani İki Dudak Arasında Bir Ben Olur Ya Dudağındaki O Ben Hep Taşıyacağın Ben Olsun İstedim Belki Çocukça Belki Safça Belki Boş Bir Umut Bu Uçkun Bu Serserin Yüreğe İstersen Sen Yinede Aldırma Unut Yaşamın Çatlayan Damarında İçten İçe İsyan Vardı Ben Çalınmış Zamanlardaydım Sense Başlangıcında. Gün Yüzü Görmeyen Duvarlara Asmıştım Bakışımı. İçten İçe İdi Çürüme Oysa Kurdumuzu Hiç Düşürmedik İçimize. Öncesinin Tufanında Açtığı Boşlukta Bir Çukur Vardı. Sen Güzelliğinle, Her Şey Güzel Oluyordu Geldiğinde. İçe Gidişlerin Öyle Çok İyi ki, Anadolu'mun Gür Sesi Vardı Konuşurken Anlatım Dilinde. Seni Dinlemek Uzun Uzadıya Sürükleyici Bir Roman Gidilmemiş Görülmemiş Uzak Diyarlardı. Bir Sevdaya Uyanmak Gibi Dicle Nehri Gözlerinde Kaybolmaktı. İki Şey Arasında Sıkışıp Kalmışım İnanmasam Da Kahve Fallarına Farkında Olmasan Da, Derin Bakışlarımdan Mai Hülyalara Dalışımdan Anlamasan Da. İki Şeyden Biri Olarak Gizimde Saklı Olanım Hep Sen Çıkıyordun. Bu İçi Doldurulmadan Ulaşılanlar Ve Oluşanlar, Zira Her Şey Ortada Ayan Beyan Harasından Boşalan Aygırlara Benziyor Bu Sefil Zaman. Biliyorsun Her Şeyin Nedeni Karşılıklı Etkeni Var Bir De İçsel Gereksinim Kopan Fırtınalarda Gölgeler Gölgesini Ararken Sen Nerdesin Ben Nerdeyim Aynı Güneşin Altında Aynı Ya Da Ayrı Zamanda Neden Yansımaz O Duvara Gel Çıksın Karaltı Resmimiz Gölgelerin Dansında. Kaç Boyutta Yaşar İnsan Boyutunu Ölçüp Biçmek Zamansız Bir Gecede Gelmek Can Atımım Gelmek Çeşitlenmede Boğulup Kaybolmadan Yıldız Gönenciyle İsterim Zamanı Yitirmeden Ne Seni Ne Beni Günü Asmak Göz Bebeklerine Çıkmak Karanlık Dehlizlerden Arzular Bir Hayal Olmasın Sana Taktım Yarım Aklımı Bir Uçurtma Salınışıyla Söyle Ne Yapayım? Biliyorum Ama Mevsim Hala Serin Ve Rüzgâr Kaçağında Ben Zindan Geceler Gibi Yalnız Ve Üşümedeyim Bir Ara Kaçamakça Sanki Gözlerinle Buluşmuşçasına Gözlerinin Ardından Dışarı Baktım, Fırtına Savurmuş Ortalıkta Ne Varsa. Tellere Takılmış Bir Şeytan Uçurtması Gördüm Çocukluğum Geldi O An Aklıma. Ve Daldım Gittim Mantığın Bittiği Yere, Gözlerimin Rengi Gözlerinle Merhaba Dedim Aşkla Sevgilerin Yok Olmadığı Sevda Ülkesinin Sevenlerine -Derler Ki; İyi Evlilik Yapan Mutlu Olurmuş Kötü Evlilik Yapanda Filozof Olurmuş Aşk İse, Sevgilinin Kusurlarını Görmeme Aklın Tatile Çıktığı Anmış- Biliyor Musun? Ya Şairler Ne Olur Yürek Atımım Belleği Zayıf Bir Toplumda Evet, Onlar Birer Yürek Hamalıdır Sözcüklerin Dansında Binlerce Yürek Taşır Her Bir Yüreğe O Binlerce Yürekten Ve Yaşamlarından Aldığı Acıları, Sevinçleri Kendi Acısı, Sevinci Bilirler Taşırlar Bir Yumru Gibi Bahar Sevinçleriyle Güzel Günlerin Özlemini. Zamanın Gergefinde İki Yarım Bir Tam Eder Birbirini Tamlarmış Zaten Yaşam Tamlarda Anlamlanırmış Ben Ki; Yarımların Ülkesinde Bir Yarım Adamım Hep Bir Diğer Yarımı Bendeki Sen Diye Ararım Buluştuk Her Nasılsa Nisan Gönenciyle Yaşanmasa Da Bu Sevda Birlikte Hüzün Düşürse De Seni Seven Şu Yüreğime Bahar Kokulu Nazenin Tenli Nergisim Seni Seveceğim Yaşadığım Sürece Ayrı Zaman Ayrı Mekânda Olsa Aynı Denize Akan Nehrin Birer Kollarıyız Seninle Gel De Uzan Bu Yüreğe Çözülsün Bu Bilmece Yaşansın Altın Çağında Sevgi Gönlümüzce Evet, Dik Duruşlu Canım Sevgi Adası Dudaklım Gözü Şahin Bakışlım Serçe Gagası Ağızlım Diri Bir Gün De Arnavut Kaldırımlı Dik Bir Yokuşu Nefes Kesercesine Çıkarken, İnsan Nasıl Zorlanırsa, Biliyorum Sende Öyle Zorlu Öyle Şehvetin Doruğusun, Uykuya Yatmış Ateş Denizlerimi Yangın Dağlarımı Harekete Geçiren İstediğin Kadar Yalçın Geçit Vermez Olsun Zigana Dağların İstediğin Kadar Boranlar Estir Dalgalı Deniz Ol Tufanlara Savur Beni İnatçı Rüzgârlarla Donatılmışım Ülkem Gibi Hırçın Denizler Çocuğuyum Yirmi Birinde Hep Bir Baharım Sözüm Var Yaşamın Yılmazlığına Belki Kolay Ve Çabuk Severim Ama Kolay Vazgeçmem Bunu Bil Unutulmazlığıma Yazdığım Sen Gündüzdün Ben Gece Bir Zaman Düşlemi Gecenin Deminde Şiire Doğumdayım Yine Seninle Doğuyor Şiir Çocuğu Hadi Coş Hadi Koş Yarattığın Bu Eserine Metin İçin O Gün Geldi Çattı; Çocuklar Kadar Neşeli Çocuklar Kadar Sevecen O Denli Safça Duygu Düşüncelerle Yeniden Doğuşunu Burukluklar İçinde Kutluyordu. Zira Ülkesinde Binlerce Aç, İşsiz, Sakat, Evsiz, Sağlıksız Ve Sevgisiz Büyüyen, Dayak Yiyen, Okuyamayan, Okumak İçin Verilen Emekler Ve Çekilenler, Hapishanelerinde Özgürlük Mahkûmu Adalılarıyla, Dağlarca Sorunlar İçinde İnsanların Var Olduğunu Bilmesi Benliğini Dayanılmaz Şekilde Acıtıyordu." "Çile Bülbülüm Çile" Çok Zamandır Yaşamımız Olmuş Bile Daha Ne Kadar Dayanılır Bu Çekilmez Gidişe Sabah En Yıpranmamış Kıyafetlerini Giyip Tıraşını Olup Sokağa Çıkıp Çocukların Gözleriyle Buluşmayı Düşünüyordu. Keza Bu Gün 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramına Henüz 2 Gün Vardı Ve Cebinde İse 1,5 TL. Olsun Dedi Nasıl Olsa Yarın Maaş Günü Ücretini Alınca O Gün Çocuklara Sakız, Şeker Alıp Dağıtacaktı Yalancı Baharlara İnat İçimizdeki Çocuğa Ve Sevgiyle. -Daha Mutlu Daha Özgür Nice 23 Nisanlara Bayramınız Kutlu Olsun Sevgi Değer Çocuklar. -