شمارهٔ ۳۷
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
تا بسته جان و خسته تن باشم
در دوستی ات به کام دشمن باشم
از خود چو برون شوم تو را می بینم
پس پرده میان من و تو من باشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş