بخش ۵۴ - حکایت
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
به گل گفتند بلبل بس حقیرست
ترا با او چرا این دارو گیرست
بگفتا بلبلی کز من زند لاف
بر من به ز ده سیمرغ در قاف
دل صافی ترا از لشکری به
درون بی نفاق از کشوری به
نظر کز راستی آید بلندست
برون از راستی خود ناپسندست
به چالاکی نظر جوی از بلندان
ولی پرهیز کن از چشم بندان
به پاکی دیده ای کو باز باشد
به صید دل کمند انداز باشد
ازو چون سر کشی از پا نیفتی
میفگن بر زمینش تا نیفتی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş