غزل شمارهٔ ۱۲۱

دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست از من مهجور سرگردان چه دیدی باز چیست ما خود از خواری و مسکینی بخاک افتاده ایم باز دیگر بر سر ما این کلوخ انداز چیست اولم آرام دل بودی و آخر خصم جان من نمی دانم که این انجام و این آغاز چیست چون کسی هرگز ندید از خوان وصلت جز جگر بر سر کوی تو این هم کاسه و انباز چیست گرنه دیگر دشمنان ما به دامت می کشند همچو مرغانت چنین از پیش ما پرواز چیست بعد از آن بیداد و جور و سرکشی یارب مرا بر تو چندین دوستی و اشتیاق و آز چیست کار ما سوز دلست و کار تو ساز جمال خود نمی گویی که چندین سوز و چندان ساز چیست ای که گفتی ذوق دل پرداز مسکینان خوشست قصه من با رخش بیرون ز دل پرداز چیست اوحدی گر حال دل پوشیده ای از خلق شهر بر سر هر کوچه این آوازه و آواز چیست