غزل شمارهٔ ۲۲۳
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد
صید ندیدم ز بند او که رها شد
با دگران سرکشی نمود و تکبر
سرکش و بیدادگر به طالع ما شد
رنج که بردیم باد برد و تلف گشت
سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد
نوبت آن وصل را که وعده همی داد
هیچ به فرصت نگه کرد و قضا شد
دل ز برم برد و زهره نیست که گویم
آن دل سرگشته را که برد و کجا شد
گر کندم قصد جان دریغ ندارم
کام من آمد چو کام دوست روا شد
با همه جوری دلم نداد که گویم
اوحدی از هجر او شکسته چرا شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş