غزل شمارهٔ ۲۲۸
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد
ناله و زاری من بر در و بامت باشد
در قیامت همه را چشم بسویی و مرا
چشم سوی تو و گوشم به سلامت باشد
وصل روی تو جهانی ز خدا میخواهند
تا کرا خواهی و پروای کدامت باشد
تو که از ناز و تکبر بر خود خاصان را
ندهی بار کجا میل به عامت باشد
بر من خسته چو وصل تو بگردید حلال
مرو اندر پی خونم که حرامت باشد
ز آتش و آب مکن چشم و دلم را ویران
تا چو تشریف دهی جا و مقامت باشد
رایگان بنده بسی داری و چاکر بیحد
اوحدی نیز رها کن که غلامت باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş