غزل شمارهٔ ۴۵۴
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
من نخواهم برد جان از دست دل
ای مسلمانان فغان از دست دل
سینه میسوزد نهان از جور چشم
دیده میگرید روان از دست دل
ای رفیقان چون ننالموانگهی
بر تنم باری چنان از دست دل
هر که از دستان دل غافل شود
زود گردد داستان از دست دل
جاودانی دیده ای باید مرا
تا بگریم جاودان از دست دل
جانم اندر تاب و دل در تب فتاد
این ز دست چشم و آن از دست دل
گفته بودم پای در دامن کشم
وین حکایت کی توان از دست دل
قوت پایی ندارد اوحدی
تا نهد سر در جهان از دست دل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş