غزل شمارهٔ ۵۴۴
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
صبا چو برگذری سوی غمگسار دلم
خبر کنش که زهی بیخبر ز کار دلم
شکسته غم عشقت ز روزگار ای دوست
دل منست که شادی به روزگار دلم
کنون که در پی آزار من کمر بستی
مباش بی خبر از ناله های زار دلم
برین صفت که دلم را نگاهبان غم تست
به منجنیق نگیرد کسی حصار دلم
دل مرا ز برت راه باز گشت نماند
ز سیل گریه که افتاد در گذار دلم
بیا و سر دل من ز اوحدی بشنو
که اوست درهمه گیتی خزینه دار دلم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş