غزل شمارهٔ ۶۱۵
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
ترا رسد گره مشک بر قمر بستن
به گاه شیوه گری لعل بر شکر بستن
کمر به کشتن ما گر ببسته ای سهلست
بیا که حلقه بکوبیم ازین کمر بستن
مرا که روی تو باید چه کار باد گری
چو پای درد کند شرط نیست سر بستن
دگر به پند من ای مدعی زبان مگشای
که لب نخواهم ازین ماجرا دگر بستن
ز من مدار صبوری طمع که نتوانم
ز بهر سنگدلی سنگ بر جگر بستن
به چند وجه بکردم نصیحت دل خویش
میسرم نشد از روی او نظر بستن
گر اوحدی در خلوت به روی غیر ببست
به روی دوست مروت نبود دربستن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş