غزل شمارهٔ ۷۴۰
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
با دگری بر غم من عقد وصال بسته ای
ورنه به روی من چرا در همه سال بسته ای
گرهوس شکار دل نیست ترا ز بهر چه
زلف چو دام خویش را دانه خال بسته ای
آهوی چشم خویش را ز ابروی عنبرین سلب
قوس سیه کشیده ای طوق هلال بسته ای
از دهن تو بوسه ای داشتم آرزو ولی
چون طلبم که بر لبم جای سؤال بسته ای
مرغ دل مرا دگر تا نکند هوای کس
در قفس هوای خود کرده و بال بسته ای
در هوس خیال تو خفتنم آرزو کند
گر چه تو خواب چشم من خود به خیال بسته ای
از پی آنکه اوحدی دست بدارد از رخت
پرده ناز و سرکشی پیش جمال بسته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş