رباعی شمارهٔ ۱۰۷
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
بس شب که به روز بردم ای شمع طراز
باشد که شبی روز کنم با تو به راز
شد بی شب زلف و روز رخسار تو باز
روزم چو شب زلف تو تاریک و دراز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş