رباعی شمارهٔ ۱۵۱
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
ما را به سرای وصل خویش آری تو
بر ما ز لب لعل شکر باری تو
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم پس چه پنداری تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş