رباعی شمارهٔ ۳۴
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
بر گوشه چشم تو که شوخ و شنگست
آن خال تو دانی به کدامین رنگست
موریست که بر کنار بادام نشست
پیداست که در لب تو شکر تنگست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş