رباعی شمارهٔ ۳۷
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
جانا دلم از فراق رویت خونست
چشمم ز غمت چو چشمه جیحونست
آن خال که بر رخت نهادست دمی
بر روی منش نه که ببینم چونست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş