رباعی شمارهٔ ۷۶
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
صافی چو ترا دید روان می نالد
برسینه ز غم سنگ زنان می نالد
گفتی تو که نالیدن صافی از چیست
جانش به لب آمدست از آن می نالد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş