Mavinin Bittiği Yer
O
0
Altın Yaprak
Bankta oturuyordu
Sıkıntıları vardı son günlerde
Adını koyamadığı
Dolu dolmuyor, boş almıyordu
Ve hiçbir şey mutlu etmiyordu.
Denize baktı uzun uzun
Ne kadarda sakindi
Mavi bir çarşaf gibiydi deniz
Nefret ediyorum maviden dedi
Çekip gitmeli diye düşündü
Ama nereye
Buradan hiç ayrılmamıştı ki
Balıkçıydı
Hayalleri umutları vardı
Bir gün parası olduğunda
Bu denizin öbür kıyısına gideceğim derdi
Var mı acaba diye düşünürdü
Bu denizin başka bir kıyısı
Deniz kenarında bir çocuk
Önünde bir parça kağıt
Elinde bir ufak kalem
Bir denize bakıyor
Bir gökyüzüne
İzlemeye başladı…
Sonra kalemi gezdirmeye başladı
Kağıdın üzerinde çocuk
Çizdi çizdi çizdi
Ve kendinden uzaklaştırarak baktı
Yüzünde bir tebessümle
Etkilenmişti adam
Çocuğa sokuldu
Ne yaptığını sordu
Resim dedi çocuk
Karşı kıyıyı
Oradaki ormanı
Ormanda yaşayan hayvanları
Orman içindeki kulübeyi
Ve birde oyun parkı tabii dedi
Görebilir miyim dedi adam
Çocuk kağıdı uzattı
Kağıt baştan aşağı maviye boyanmış
Tek bir çizik bile yoktu
Nerde dedi adam
Görmüyor musun dedi çocuk
İşte orda
Mavinin bittiği yerde.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş