Ya İstiklâl, Ya Ölüm!

I Bir altın günün sabahında ordular Başlarında iman kesilmiş komutanlar Gözlerinde kurtuluş inancı, elleri yumruk yumruk Zaferi işaret ediyordu turnalar. Anadolu'da bir isyan başlar İstiklâl ve hürriyet adına Kağnı tekerlerinde yol yol ümitler Uzanır bütün vatan sathına Düşmana ilk kurşun sıkılır İzmir'de Nice Hasan Tahsin'ler şehit edilir gün aşırı Antep'te Şahin'in martininden hürriyet fışkırır Maraş, Şanlı Maraş olur Sütçü İmam'la Ve dalga dalga bütün vatan ufuklarında Bir güneş doğar, Altın yeleli, mavi gözlü Gönüller çarpar, kalpler çarpar Dillerde bir şarkıdır söylenir: - Ya istiklâl, ya ölüm! Mavzerler ateş püskürür hürriyet adına Afyon'da süngüler konuşur Mehmetçiklerin gözlerinde oylum oylum İzmir'de bir dokuz eylül sabahında İstiklâl türküleri okunur! II Ve inancın gülüşüdür bir sabah vazolarda Yeşil çiniler, asırlık çınarlar Barışa selâm duran güvercinler Camiîlerin sofalarında Gönüller top top olur iman kesilir Mermere oyulur bir aşkın hikâyesi Bu aşk bitmez, bu iman tükenmez Top top olur yürekler Yeşil Camiî'nde bir müezzin ezan okur: "Allahuekber, Allahuekber!"