Gecenin karanlığı bastırınca

Gecenin karanlığı bastırınca Ben odama çekilirim Yatağıma yatıp Hayal kurarım Bazen ölüm gelir ve yoklar beni O zamanlar geçmişimi düşünürüm; Dostlarımı, düşmanlarımı, Hatalarımı, doğrularımı En çok da aşklarımı Aşık olup da sahip olamadıklarımı. İşte o zaman bir damla yaş süzülür gözlerimden Yastığıma değer Koynumdaki sensizliğe değer. Bazen sinirlenirim ölüme Bas git ölüm yanı başımdan, Benim daha ecelim gelmedi; Gelmemeli..! Çünkü ben daha kendimi yaşamadım; Hep yalanlarda başkası olmuştum, Gerçekler benliğimi yakarken. Bazen konuşurum ölümle Okuduğum kitaplardan, Gördüğüm güzel bacaklı bir kadından, Arkadaşım bilmem kim ile yaptığım kavgadan Hani derler ya ortaya bir karışık Kısacası hayattan. Ama en çok ben konuşurum O sürekli dinler Yani dert babasıdır, Anlar her derdimi Ağlar benimle Sonra o gider Ben giderim Hayat sürer.