Uçan Karınca

Yık dünyayı, altını üstüne getir Vur! Dökülsün yıldızlar mavi köpüğe. Elin değmişken şu duvarları da toz ediver Kara, kalın duvarları. Ama ne fayda, Gitti giden Dönmez geri. Boya göğü kızıla Çevir ağaçların hepsini maviye İkiye böl bu şehri. Değil! Kastım sana değil güzel dünya Ama? Gitti giden Dönmez geri... Yahu tüm bunları yapacağına Açaydın ufacık bir pencere yüreğine Uçsun konsun diye en sessiz yere Senin küçük uçan karıncan. Bak bitti işte, oldu istediğin Doldurdu küçük kanatları Doldurdu küçük kalbini Hem de durdu dünya yerinde Döndü dünya yerinde. Bak gök de mavi Ama söz veremem kalır hep öyle diye Sıkılırsa dizimde izlerken aynı durağan maviyi, Sarı saçlım, mahmur gözlüm; Boyarım bir gün sarıya, bir gün pembeye Sıkılır, ertesi gün beyaza pamuk ellerinin rengi. Söyler bana boya siyaha, Kaybolalım ikimiz karanlıkta Bulurum ellerini boşlukta ve kondururum duduklarına Öpücüğümü kudakların en kirazına.