İnsanlık Sevgiye Hasret Gidiyor

Ö Özcan İşler Özcan İşler
0 Altın Yaprak
Eski yaraların kan izlerinde Firdevs'ten bir demet gülle gidiyor. Daldığı karanlık dehlizlerinde. İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... Sarmış düşmanlığın sisi dumanı, Çiğlerden çığ düşer hazan zamanı, Şeytanın dünyada bahtiyar anı, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... His heyacan sönmüş akıllar durgun, Uhrevîlik yapar her yerde vurgun, Gökler ötesine yönelmiş yorgun, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... Bir özlem solgunu hüzün gülüyle, Tonlarca gam yüklü suskun diliyle, Susuz çeşmelerde mahzun haliyle, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... Nizamla kargaşa kavgaya çıkan, Yakına uzağa şüpheyle bakan, Özgürlük esaret, demokrasi kan, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... Nesf aklı, vicdanı yenmiş o biçim, Gecenin bağrında cevapsız niçin, Çok büyük bahtsızlık hepimiz için, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor... Bahar gözlerinde sonbahar yaşı, Herkes, birbirinin kurdu en başı, Kol kola girmişler bakışlar şaşı, İnsanlık sevgiye hasret gidiyor...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.