Kırk, Kırık Kürek
Ö
Özcan İşler
0
Altın Yaprak
Bir çürümüş tekne; kırk, kırık kürek,
Soğuk korkulardan sinen sinene.
İhtiras hortlamış, kutsanmış yürek,
Kaç yoksul sırtına binen binene…
Hep pervasızlardan kurulmuş, ekip,
Gökyüzüne korsan bayrağı çekip,
Hep zengin kalmanın putunu dikip,
Düşmüş yaprak gibi dönen dönene…
Sevda ülkesinde hâkim, engerek,
Büyük Türk Milleti görülen erek
Fedakâr, civanmert yürekler gerek,
Hayat sahnesinden inen inene…
Kör gözlere vurmuş gaflet ışığı,
Hayal perdesinde yaban aşığı,
Huzur sofrasında zulmün kaşığı,
Eşreften, ayandan denen denene…
Sokaklar korkulu, bölgeler oldu,
Sevdiğim şehirler belgeler oldu,
Ansızın, sebepsiz gölgeler oldu,
Yüküne yenilip dinen dinene…
Kanı bahasına almış ecdadım,
Değiştiler, üçe beşe evladım,
Kimi hektar, dekar; kimisi adım,
Vatan toprağını sunan sunana…
Bir savunma bile yapmadan, mertçe:
Saadet çalındı, sustuk namertçe.
Gerçek; kafamıza 'dank' dedi, sertçe,
Şeytan çeşmesinde yunan yunana…
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş