Nerede Kalmıştık

Bir zamanlar senle konuşurduk ya Birbirimize sözler veriyorduk ya İkimiz de emin birbirimizden Durmadan bu yolda gidiyorduk ya Ben tuttum, sen tuttun, nereye kadar Sözünden vazgeçtin sen azar azar Yıkıldı birlik, kalmadı dirlik Birimiz yaptıysa, öteki bozar Delikanlı adammış sözünde duran Dostumuz bir Allah, bir yüce Kur’an Zaten elde var yok dostluktan gayri Bir sözümüz vardı ortaya konan Nitekim o sözler kusmak istenir Bilindiği halde gerçek gizlenir Bu yüce mekânda unutmamalı Adım adım herkes, herkes izlenir Dönersen ahmaksın benim gözümde Ben duracağım yine sözümde Seni bilmem ama külhan bey dostum Delikanlılık yatar benim özümde.