Yalnız Kadın
Ö Özgür Aydoğdu
0
Altın Yaprak
acı acı çekiyordu içini
gözlerini kaçırıyordu durmadan
başını önüne eğdiğinde farkettim beyazladığını saçlarının
yüzünün kırış kırış olduğunu da
ilk kez o gün gördüm ağladığını
ilk kez o gün gördüm yalnızlığını
adım adım yokladı kaldırımlarını caddenin
kapaklarını yarım araladığı gözleriyle süzdü denizi
sahildeki bankta uzun uzun oturdu
martıları seyre daldı boş boş
üzerine dar gelen paltosunu çekiştirdi iki eliyle
ayaklarını büzüştürdü soğuktan
ve kapadı gözlerini derin derin bakarak
ufka doğru son bir kez ağlayarak.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş