Kapat Kapıları Gece Girmesin

Kapat kapıları gece girmesin Seninle kimsesizliğimin arasına Bir demiryolunun uzadığı kadar, Uza içime. Kıvrıl. Trensiz bir demiryolu kadar İşlevsiz şimdi ellerim Ellerim soğuk En az raylar kadar. Kapat kapıları gece girmesin, Korkuluklar dışarıda Yalnız kalmasın. Bir yerlerde birleşeceğimiz yalan Vazgeç, sessizce git Kimse bilmesin. Kimse bilmesin beni sevmediğini Bekçi uyuyor Bir yolcu arada yakıyor sigarasını Ensesi üşüyor Bunun bize faydası yok Tren gelmiyor bizim şehrimize Gelmesin. Kapat kapıları gece girmesin Işığa tutsak kelebekler Ne kadar özgür Sessiz ve davetsiz gelen ölüm Uzak olsun senden Ölüm gelmesin Saçlarının yüzüne davetsiz düşüşü Uza içime, alnına perçem İstasyon büfecileri İşsiz kalmasın bizim şehrimize tren gelmesin sen git, ellerim soğuk raylar bilmesin. Ellerim demiryolu Sensizliğim tren Kalbime doğru Uza içime Giderken ardından bıraktığın yolcu Korkuluk artık bu şehre Kuşlar gelmesin.