Virgül

Herkes gibi Bazen yollar kesişir önünde Bilmez unutursun nereye Nereye gider bu hayat böyle Kimi izler gözlerin nefretle Kim bilir kiminle dinlersin makberi bir daha Bir daha ne zaman birine yürekten dostum dersin sanki Herkes gibi Mevsimlerden gazel mevsimi olur Umutsuzluk çorap söküğü gibi başının üzerinde Bir oraya bir buraya salınıp durursun Anlayamazsın ki anlatabilesin Herkes gibi Zaman olur koyverirsin Unutup bütün dertleri Haydari lekeli bir meyhane masasında Padişah olup gidersin. Herkes gibi Gün gelir hiçlikler içinde karbüratör pisliğine bulanır ellerin Arkandan piç derler, söverler, döverler Şiir neymiş kimmiş kimin uğrunda... Binbir hayat var yaşanmakta... Turna zamanı samanlıklar seyran olurmuş derler ya... Zaman gelir öyle kötü bir yağmur yağar ki üzerine Öyle bir ağırlaşır ki bedenin Herkes gibi Anlarsın Biletin çoktan kesilmiş...