Ceplerimde Zamansız Ayrılıklar (2)

Ve şimdi Kanıyorum gittiğin yerden Acıdan ölmek üzereyim Koridorlar boş ve sensiz Kapılardan ayrılıkları söküyorum Sessizlik tınısında kayboluşun perde oluyor gözlerimde Bu saatlerde sana yazmak için uyanıyorum çirkinlik uykusundan İki kelamda tüketiyorum nefesimi Hatırladığım tek şey gidişin Kendi masalımı yazıyorum Gördüğüm bir düş yangınında Peronlarda kovaladığım Umutlar misafirim oluyor Ve ben gecenin bir vakti Seni bulmak için Aklımın altını üstüne getiriyorum Gidiyorum Dudaklarıma anlamsız vedalar yükleyerek Bu ayrılık saatleri tüylerimi ürpertiyor Ve gözlerimde donuyor sessizlik Buğusuz yaşlar biriktiriyorum Sensizlikle verdiğim savaşta Yenik düşüyorum kendime N'olur anla beni İçimdeki çocuğun kalbiyle Başka bir şehirden Hiç anlamadığın bir dilde Elveda...