Ela Bir Geceydi Gözlerin

-ve yedi gök altı iklim suyla kazınmış toprak suretinde- bir ismin esaretinde şimdi düşler -ki her andığında beynine intihar gibi çakılır- yolsuz,yolun-muş bir menzildir sabah çok uzak çok uzak bir ihtimal gibi anlatılır... çünkü her geceyi katleden bir seher vaktidir bilirsin esmer bakışlarına sürüp elayı yenilmiş ordular gibi kendine çekilirsin... kanatılmış bir yaradır şimdi hüzün ve kan uykusu gözler,kan atılmış yüzün anlaşması gibidir ömürle ölümün kızgın ve delirmiş gibi dönen dünyada hayat dediğin yaşlı bir masaldır aslında yeni yetme sonlar uydurdur kendine... esmerdir uykusu kaçmış gece ve yangındır, amansız bir yanılgıdır gözleri bir denizi bir denize düşürür gibi ve bir düşe mahkum eder gibi gündüzleri... çünkü her geceyi katleden bir seher vaktidir bilirsin toplayıp denizlerini kurumuş nehirler gibi kendine çekilirsin... sen miydin gece miydi esmerliğiyle hüznümü örten...? sen miydin gece miydi beni bir seher vakti gözlerine öldürten...?