Bir Mültecinin Mektubu

Derin bir uykudan mı uyanıyorum? Neredeyim ben? Neden yakmıyor göğsümü sıcacık Akdeniz güneşi? Bu çirkin renkler içinde yüzen yüksek yapılar çan sesleri bıyıklarımı donduran soğuk... Hayır! Hayır! Benim ülkem değil burası. Çocukluğumda çıplak ayakla koşturduğum sokaklar yok burada. Nerede? Sıcacık dalgalarıyla oynaştığım Akdeniz. Nerede? Köpükleriyle şatolar, kal'alar kurduğum Ege. Nerede? Söylesenize. Yarım ekmek, biraz zeytin ve Sandör Petöfı'nin şiirleri vardı çantamda İstanbul'dan binmiştim trene cebimde kahraman Ay yıldızlı lâcivert pasaportum. Arkamda aşkın umut un ve dünyanın başkenti İstanbul - Bir bayrak gibi sallanan yedi tepenin üzerinde- Ve kalbimde nakış nakış özlemi kızımın. Stockholm üşüyor beyaz gelinliğinin içinde. Kahve içmeye burada başladım sabahları. Ve düşünmeyi Palandöken dağında açan bir çiçeğin güzelliğini... Göçmenlik yaşamı bu... Öyle pek derin düşünmeye gelmez. Birkaç günlük eski gazeteler gecikmiş bir haber ölümü eski bir dostum.. - Fröken! Lütfen bir kahve daha. Kar temizleme makineleri bir gidip bir geliyor. Bir çay bardağı gibi duruyor Güneş Gökyüzünde. Rengini seçiyorum her kelimenin şiir'de. Stockholm soluk mavi. Ve kıpkırmızı suları denizinin. -Fröken! Arkadaşa da bir kahve sütlü olsun. Gazeteler gene gecikti bugün, can eriği çıktı mı acaba Türkiye'de? Adımızı mı soruyorsunuz? - Adım Pablo İspanya'dan geliyorum -Adım Maria Şili'den geliyorum - Adım Kosmos Yunanistan'dan geliyorum - Adım Ahmet Türkiye'den geliyorum hepimiz politik iz Söyledim ya göçmenlikyaşamı bu. Pek öyle uzun düşünmeye gelmez. Dönmek de var elbet güzel bir bahar günü memlekete basıp gaza 200 kilometreyle. Her şey doğduğum şehir ilk aşkım beyaz gömleğimde biriktirdiğim yağmur damlaları yitik bir zaman dilimi şimdi. Böylesine yaşanmaz değil yaşanır elbet. Ama sıkamamak bir dostun sıcak elini... İşte bu! İşte bu! Yaşatmaz insanı ö l d ü r ü r.