Bir Buruk Hikaye

Yüzünde tebessümü olmayan sevimsiz bir aşktım çokça sevmiş külrengi hasretler kadar kırılgan yamalı yüreğimde ıslıkla karışık ezik şarkılar arabesk kokulu günler hücremin ışığına gardiyan adımın hasretle başlaması hangi ayrılığın umrunda ben ellerim olmadan severdim hüzünlü bakışını sonra ilelebet bir sevdanın eşiğinde çiy tanesi kara gözlerinde gecenin yokluk olurdum gazeteler adımı unutur çocuklar çığlık olur - yazıyor bir sevdanın intiharını yazıyor... Diye bağırırlardı zamansız sevişirdim yamalı ölümlerle benden bıkıp doğurmasın diye yalnızlığı sakalı eskiyen eşkıya olurdu adım her aşkta mültecinin kederi hangi dağda yankılanır ki kanatsız mavzer bakışında açsa da kardelen sevdası şiirlerim olmadan dillendirirdim acısını özlemin koparmazdım tek mısrasını dizlerimden ayrılığa düşünce kanamasın diye mektuplarımız ki güvercinler artık kaldırımlara yuva yapıyor vedaların sefil gözyaşına döndüğü akşamlarda...