Güneş Uçurtmamdı Benim

Şiirle dolu olmak aşkla dolu olmaktır. Hızla akıp giden bir tren'se sevda, Gökyüzü Hüzünlü şemsiyesidir o'nun. Film seyretmiyoruz ki Ne de bir kitabın güzel tümceleriyiz. Fabrikada da üretilmiyor düşlerimiz Gökyüzüne dayalı bir merdivendeyiz Kahvaltınızı yaptınızsa, Buyurun! Öpüşelim bulutlarla. Bay İsa! Siz Lütfen! Yattığınız yerde kalın Siz! Kırmızı gelincik tarlalarını kim sevmez. Bir gömleğim olsaydı ahh! Gelincikler renginde Güneş de uçurtmam. Kim tutabilirdi beni Satmıştım anasını dünyanın. - Güneş uçurtmamdı benim, dedim. - Yalan! Hepiniz bilirsiniz, Güneş'ten uçurtma olmaz. - Balıklar da mı sevişmez buzun altında? Diye sordu oğlum. - Sevişirler be Kerim Sarhoş olurlar hem öpüştüklerinde. - Ya kuyrukları? -Şarap rengini alır kuyrukları. Bu bir şiirdir. İsteyen şiire inanır, isteyen balıklara. İsteyen de Kerim'le bana. Ne demiş Kuran-ı Kerim, - İnanmayın şairlere.