Ecel rüzgarı estiği zaman

ecel rüzgarı estiği zaman alıp götürüyor hiç şakası yok o dünyadaki zenginlik din ile iman bu dünyadaki köşkün sarayın alakası yok soruyorlar bu adamın nesi var çok sadaka vermiş cariyesi var bir dolmuş gidiyor tek yolcusu var silmişler kaydını pılakası yok ağlıyorlar ardından bir anlık oda zaten bir insanlık giydirmişler beyaz bezden bayramlık ipliksiz ütüsüz fiyakası yok aslan olsa yaprak gibi düşüyor buzda yatsa sanmaki üşüyor yanına varsan ne seni dinliyor ne işitiyor sanki suç işlememiş sabıkası yok ozan derki insan oğlu gözden yitiyor bakın terk etmiş dünyayı yalnız yatıyor hani nerde kaldı postları oğlu uşağı bakın sessizce yalnız yatıyor