Mucize

MUCİZE Bir akşam düşün : Caddelerde insanlar, Evlerine dönmek üzereler, Yılgınlar, Mutsuzlar, Öyle bir akşam ki, Şimdi güneş açsa desen, İmkanı yok. Çok saat vardır daha, Mevsimlerden güzdür, Kışa yirmi kala, Yapraklar, Saçını başını dağıtmış bir kadına benzer, Kış gecse de, Şimdi bahar gelse desen, İmkanı yok. Temiz toprak kokusunu içine çekemezsin, Katran katran karbonmonoksit ciğerlerimizde, Yazdan kalma kavak yelleri, Yerini bırakmış bir başka serinliğe. Bakarsın : Yollara, Göğe, Ha düştü ha düşecek gibi, Havada asılı duran, Krili mavi bulutlara, Mucizelere inanan, O hep çocuk yüreğin, '' Ne olur Allah'ım '' der, Gerisini getiremezsin. Burulur , küçülür, Ne istediğini bilemezsin, İliklerine işleyen bir rüzgar, Devamlı azaltır umudunu. Evlere bakarsın: Sari ışıklı evlere, Yemekler yenmek üzeredir, Sıcacık bir çay içememek, Yüreğini kanatır. Sonra, Soğuk yatağında, Birbirine kavuşan kor dudakları, Bedenleri düşünür, Bir sabah da koynunda, Sıcak bir nefes duymanın, Özlemini yaşarsın. Gün gelir, İki kişilik dünyaların, Bağımlılıkların, Sığınmışlıkların, Kaçışların, Velhasılı : Senin gözünde küçük dünyaların, Dış kapı mandalı bile olamazsın. Haksız çıkartır seni hayat. İnandıklarınla yaşayamıyorsan, Yaşadıklarına inanmak zorunda kalırsın. Bir akşam düşün, Hep birbirine benzeyen, Tercih yapma şansın bile olmamış, Anan , baban , kardeşin, Dostun , sırdaşın , sevgilin, Düşmanın el , gün , elalem..... Farkları kalmamış birbirlerinden. Kırış kırış olmuş, Naylon bir torba gibiyim ben.