Yağmur

Yağmur yağarken ince ince, Bir yolda yürümekteyim; dar ve ince Garip bir duygu; yanarken ıslanmak, Bir de sen aklıma gelince... En dipteyim yine bu akşam, Bilinmeyen yerde, bilinmeyen tarihte, Sensin, yine sensin en büyük tasam, Her şeye rağmen bu kalp, seni hep sevmekte... Karanlık akşamın kör kuyusundan, Engin aydınlıklara varmaktayım.. Bilmeden geçtiğim bu kısa zamandan, Artık, sonsuz uykuma dalmaktayım... Son damlası da düştü işte, Sonsuz yağmurun bu son damlası... Beraber yürüdüğümüz yoldayım yine, Yolun sonunda kaybolduğumuz... Beraber ıslandığımız, beraber yağdığımız... Bir fark var, tekim şimdi... Şemsiyeyi tutan elin de kaybolmuş... Yüzün de yok üstelik... Hepsi, hepsi kaybolmuş...!!! Zaten sonuna da geldik yolun, Beraber kaybolduğumuz...