شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده
پ پروین اعتصامی
0
Altın Yaprak
جعل پیر گفت با انگشت
که سر و روی ما سیاه مکن
گفت در خویش هم دمی بنگر
همه را سوی ما نگاه مکن
این سیاهی سیاهی تن توست
جاه مفروش و اشتباه مکن
با تو رنگ تو هست تا هستی
زین مکان خیره عزم راه مکن
سیه ای بی خبر سپید نشد
وقت شیرین خود تباه مکن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş